تجدید روابط سیاسی ایران و انگلیس در ۱۴ آذرماه ۱۳۳۲

«دستِ دوستی» از نوع انگلیسی!


«دولت شاهنشاهی ایران و دولت علیاحضرت ملکه انگلستان اینک تصمیم گرفته‌اند که روابط سیاسی را برقرار سازند و به زودی هر یک سفیرکبیر خود را به کشور دیگر اعزام دارند. سپس در نزدیک‌ترین موقعی که مورد موافقت طرفین باشد در باب حل اختلاف مربوط به نفت که اخیراً موجب تیرگی روابط بین آنها شده بود، شروع به مذاکره نمایند و به این طریق دوستی دیرینه خود را برقرار و تحکیم نمایند. دولتین اطمینان دارند که با حسن نیت به راه‌حلی می‌توان رسید که آمال و آرزوهای ملی مردم ایران در خصوص منابع طبیعی کشورشان ملحوظ و شرافت و مصالح و منافع طرفین بر اساس عدل و انصاف تأمین شود. به این طریق امیدواری حاصل است که به رفاه و سعادتمندی دو ملت و صلح و همکاری بین‌المللی کمک واقعی بشود.»(متن اعلامیه مشترک دولت ایران و دولت انگلیس؛ ۱۴ آذرماه ۱۳۳۲)

 

****

«هم‌زمان با توطئه ننگین «تجدید رابطه» با امپریالیسم انگلستان، تلاشی پردامنه، از سه جانب «واشنگتن، لندن، تهران» برای نابود کردن نهضت ضدامپریالیستی ایران، و سرازیر کردن نفت ایران به بازارهای جهان بر طبق تمایلات امپریالیستی صورت می‌گیرد. روزنامه «دیلی‌تلگراف» ارگان محافظه‌کاران لندن پس از اظهار خوش‌وقتی از تجدید رابطه می‌نویسد:«دلایلی در دست است که متدرجاً عقل و منطق[!] بر روابط ایران و انگلیس حکم‌فرما می‌شود. ما نمی‌توانیم اجازه بدهیم که نفت ایران بدون خریدار بماند. فعلاً موافقت‌هایی برای حل مسأله نفت به عمل آمده و دولت [کودتایی] ایران با بعضی اصول موافقت کرده است و انتظار می‌رود که نتیجه‌ای به دست آید.» و بلافاصله پس از این اظهار امیدواری روزنامه «برینگهام‌ پست» که وابستگی نزدیک به هیئت حاکمه انگلستان دارد، اعلام می‌کند:«کشمکش نفت برای هر دو کشور گران تمام شده است، ولی بیشتر به ضرر ایران بوده است.» و به همین جهت است که روزنامه «نیوزکرونیکل» با کمال صراحت می‌نویسد:«پس از برقراری روابط سیاسی، آن‌وقت وظیفه مشترک ایران و انگلستان خواهد بود که بر سر خرابه‌هایی که دکتر مصدق پس از حکومت خود باقی گذاشته آبادی مجددی پی بریزند.» و گویا برای «آباد» کردن آن «خرابی‌ها»ی زمان دکتر مصدق است که روزنامه «اسکاتشمن» نوشته است:«بنابر اطلاعات یک منبع موثق در طرحی که برای حمل و فروش نفت ایران از طرف هوور [کارشناس امور نفت وزارت خارجه آمریکا] تهیه شده و هنوز به صورت نهایی درنیامده، سهم شرکت سابق نفت ایران و انگلستان در امر حمل و نقل نفت ایران بیست و پنج درصد می‌باشد.» سپس همین روزنامه ادامه می‌دهد:«آقای هوور پیشنهاد کرده است که شرکت‌های نفت به منظور اداره صنعت نفت ایران برای مدت چهل سال که تقریباً در حدود همان مدتی است که از امتیاز شرکت سابق نفت ایران و انگلستان باقی مانده است، در ایران «کنسرسیومی» تشکیل دهند.» چنین است ماهیت راه«حلی» که امپریالیست‌ها برای بلعیدن منابع نفتی ما طرح کرده‌اند.»(به نقل از روزنامه «شاهد»(ارگان حزب زحمتکشان ملت ایران) مورخه ۱۷ آذرماه ۱۳۳۲)

 

مطالب بیشتر درباره تجدید روابط سیاسی ایران و انگلیس را در اینجا و اینجا و اینجا بخوانید


«دستِ دوستی» از نوع انگلیسی!کاریکاتوری از وینستون چرچیل (نخست‌وزیر وقت انگلیس) در حالی که «چنگال خونین» خود را به طرف یک پیرمرد روستایی (ملت ایران) دراز کرده است - روزنامه «شاهد»(ارگان حزب زحمتکشان ملت ایران) مورخه ۱۷ آذرماه ۱۳۳۲
روزنامه اطلاعات؛ ۱۴ آذرماه ۱۳۳۲
(متن اعلامیه مشترک دولت ایران و دولت انگلیس)