واعظ قزوینی
در آستانه قطعی شدن پیروزی مردم، تانکهای ارتش به میدان آورده شد تا جلوی پیروزی را بگیرد. به عنوان نمونه روزنامه کیهان ۲۴ بهمنماه ۱۳۵۷ نوشت: «یکشنبه بیست و دوم بهمنماه ۱۳۵۷ - تمامی ارتش تهران، با آن همه ساز و برگ سبک و سنگین، در برابر سیل خروشان رزمندگان، نیاز به کمک داشت. ۵۱ تانک و تریلر ارتشی از کرمانشاه حرکت کردند که ارتش تهران را در سرکوبی مبارزان راه آزادی مدد رسانند. اما... اما مگر مردم...
در خیابان ایران که ما آنجا در یک منزلی بودیم، جوانها راه میرفتند و فریاد میزدند که نیروی هوایی را دارند تارومار میکنند، مردم بریزید [بیرون]، مردم هم از خانهها بیرون میآمدند میرفتند به کمک آنها. تفنگ و جسم و فداکاری، بر تانک و تشکیلاتِ بشدّت خشمآلودی که به سراغ بچّههای نیروی هوایی آمده بود، غلبه کرد.
تانکِ کاظم ریاحی، فرمانده لشکر گارد جاویدان، ساعت ۳ بامدادِ در زیرگذر میدان فوزیه [امام حسین فعلی] با بطریهای آتشزایی که به آن اصابت کرد، ایستاد.
امام خمینی در سه نوبت، خاطرهای را از شهید قرنی درباره شکست کودتای دولت بختیار در ۲۱ بهمن ۱۳۵۷ نقل کردهاند. بازگویی این روایت بدون هیچ توضیح اضافهای، گویای تمام ماجراست: «مرحوم قرنی میگفت که مقاومت دولت [شاه] در مقابل مردم سه ساعت و نیم بود! ما خیال میکردیم خوب دو- سه روز یا یک شب شد؛ ایشان گفت سه ساعت و نیم بود! خوب، اینها کودتا کردند، اینها قیام کردند، کودتا کردند: اول رفتند سراغ نیروی...
در حالی که کودتا علیه انقلاب مردم، نیازمند تجهیزات زرهی بود؛ ۲۱ بهمن ماه ۱۳۵۷ مردم شهر همدان شاهد ستونی زرهی از نیروهای ارتش شاهنشاهی بودند که از مسیر کرمانشاه عازم تهران بود تا برای سرکوب انقلابیون در پایتخت به کار گرفته شود. ادامه حرکت این ستون، میتوانست پیامدهای غیرقابل پیشبینی و خشونتباری به همراه داشته باشد. در مواجهه اولیه، مردم شهرستان اسدآباد با قرارگرفتن در مسیر تانکها و پرتاب...
آیتالله خامنهای ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ با به تصمیم شجاعانه امام برای ورود به تهران گفتند: «امام در دل تهدیدها به تهران آمد؛ در دل تهدیدها! شما جوانها آن روزها را ندیدهاید. تهدید آمریکا بود، تهدید رژیم بود، تهدید تروریستها بود؛ بعدها معلوم شد که اینها چه برنامههایی داشتند.»[1] امام خمینی خود یکی از این تهدیدها را به اجمال چنین بیان کردند: «آن شبی که میخواستند اینها کودتا بکنند، ما...
«اکنون ملت آگاهانه بپاخواسته است...» مزار شهید رضا حاجی بهرامی تاریخ تولد: ۵ آذرماه ۱۳۳۴ محل تولد: تهران محل شهادت: تهران، چهارراه سرچشمه تاریخ شهادت: ۱۲ آذرماه ۱۳۵۷ دانشجوی رشته مهندسی صنایع در دانشگاه علم و صنعت
یکی از شخصیتهای مطرح در یکصد سال اخیر ایران و عراق، السید محمد کاظلم الطباطبایی الیزدی است که در اکثر کتابهای تاریخی و علمی و سیاسی و فقهی و ... نام ایشان در صفحههای آن نقش بسته و به طور مفصل در مأخذشناسی السید محمد کاظلم الطباطبایی الیزدی به آن پرداخته شده است. شناختنامه ایت الله طباطبایی یزدی در بردارنده بیست مقاله و گفتار در شرح حال و آثار و معرفی شاگردان و ... و مطالبی که در این یک صد...
مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس با انتشار متنی نسبت به یادداشتآقای سعید حجاریان واکنش نشان داد. انتشار یادداشت جهتدار و بدون استناد آقای سعید حجاریان، در آستانه رحلت جانسوز معمار و بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی، (12 خردادماه) در وبگاه مشق نو که بهوسیله چند رسانه دیگر بازنشر شده و مورد اقبال رسانههای معاند نظام نیز قرار گرفت. وی در یادداشتی با عنوان فردافکنی، به بیان مطالبی در خصوص...
براساس بررسی اسنادی بر روی اسناد برجای مانده از ساواک در ماجرای تظاهرات تهران در مجموع حداقل 64 نفر شهید و 164 نفر مجروح شدند . البته روشن است که این تعداد ثبت شده در اسناد ساواک است و به هیچ وجه نمی توان تصور کرد همه شهدا و مجروحان در نظر گرفته شده اند همچنانکه در فهرست اسامی ارائه شده دیده می شود تعداد اسامی ثبت شده در جداول ارائه شده کمتر از تعدادی است که از مجموعه اعلام شده از تک تک اسناد بدست می...
کتاب «رستگاری در جزیره» درباره زندگی شهید کاظم نجفی رستگار؛ فرمانده لشکر ده سیدالشهداء (ع) نوشته شده است . به بازار کتاب عرضه شد . شهید کاظم نجفی در 25 اسفند 1363 در عملیات «بدر» در شرق دجله (منطقه هورالهویزه) در حال شناسایی منطقه، همراه چند نفر از فرماندهان تیپ سیدالشهدا (ع) به درجه رفیع شهادت نائل آمد. کتاب «رستگاری در جزیره» در 13 فصل تدوین شده و در پایان صفحاتی از کتاب به...
روز هشتم آبان 1304 واعظ قزوینی مدیر روزنامه «رعد» قزوین که برای اخذ امتیاز نشریه خود به تهران آمده و راهی مجلس شورای ملی بود، به صورت اشتباهی به جای ملک الشعرای بهار ترور شد و به قتل رسید. دوران حکومت رضاخان پهلوی شاهد ترورهای بسیاری بود. یکی از دردناکترین این ترورها، کشتن واعظ قزوینی بود. ترور وی تنها به خاطر شباهت چهره او با ملکالشعرای بهار رخ داد. «بهار» محکوم به مرگ شده بود و...
