لباس متحدالشکل
قانون متحدالشکل نمودن البسه اتباع ایران در داخله مملکت ماده اول - کلیه اتباع ذکور ایران که برحسب مشاغل دولتی دارای لباس مخصوص نیستند، در داخله مملکت مکلف هستند که ملبس به لباس متحدالشکل بشوند و کلیه مستخدمین دولت، اعم از قضایی و اداری، مکلف هستند در موقع اشتغال به کار دولتی به لباس مخصوص قضایی یا اداری ملبس شوند و درغیر آن موقع باید به لباس متحدالشکل ملبس گردند. ماده دوم - طبقات هشتگانه ذیل از...
دفتر مخصوص شاهنشاهی نمره صادره: ۱۲۱۰۳ خروج: ۷/۱۰/۱۰ وزارت جلیله داخله در باب متحدالشکل نمودن لباس به طوری که ملاحظه میشود برای مردم سوءتفاهمی حاصل شده و مخصوصاً این اختلاف بیشتر در ولایات مشهود است که اهالی فقط کلاه را تغییر داده ولی اغلب همان لباسهای ملبسه سابق را میپوشند، و حال اینکه مقصود از اتحاد شکل این بوده که لباس هم به نیمتنه و شلوار مخصوص آن تبدیل یابد و البته زینتها و زواید...
متحدالشکل شدن لباس، با نادیده گرفتن کامل تنوع قومی، مقدسات مذهبی و حق انتخاب فردی، به جای ایجاد همبستگی، به شکاف عمیق بین حکومت و مردم، سرکوب و فرسایش بخشی از هویت تاریخی ایران منجر شد. نماد مهندسی اجتماعی آمرانه بود که به دلیل بیتوجهی به عقاید ریشهدار مذهبی، تنوع فرهنگی و هویتهای محلی، به جای ایجاد همبستگی ملی، به شکاف، رنجش، مقاومت و سرکوب دامن زد.
: کلاه پهلوی نام کلاهی گرد و لبهدار بود که به دستور رضاشاه، همهٔ مردان ایرانی بایست آن را به سر میگذاشتند. تا پیش از سلطنت رضاشاه، انواع پوشش سر برای مردان معمول بود. معمولترین پوشش سر در میان بازاریان عمامه شیرشکری و دستار و در میان کارمندان کلاه بدون لبه بود. در تیرماه ۱۳۰۶ ابتدا به وزراء و رؤسای ادارات و کارمندان دولت دستور داده شد تا از کلاه پهلوی استفاده کنند. در مرحله بعد به مدارس...
کلاه پهلوی نام کلاهی گرد و لبهدار بود که به دستور رضاشاه، همهٔ مردان ایرانی بایست آن را به سر میگذاشتند. تا پیش از سلطنت رضاشاه، انواع پوشش سر برای مردان معمول بود. معمولترین پوشش سر در میان بازاریان عمامه شیرشکری و دستار و در میان کارمندان کلاه بدون لبه بود. در تیرماه ۱۳۰۶ ابتدا به وزراء و رؤسای ادارات و کارمندان دولت دستور داده شد تا از کلاه پهلوی استفاده کنند. در مرحله بعد به مدارس دستور داده...
هجوم نیروهای متفقین به ایران در شهریور ۱۳۲۰ تأثیر آشکاری بر عرصههای سیاسی و اجتماعی کشور بر جای نهاد. رضاشاه تحت فشار انگلستان، به ناگزیر استعفا داد و از ایران رفت. با رفتن رضاشاه، بساط اصلاحات سیاسی و اجتماعی وی، تحمیل نظام اجباری و... برچیده شد و روش استبدادی حکومت در ایران موقتاً پایان یافت. آزادی نسبی پس از شهریور ۲۰ که به مدت چند سال در ایران دوام یافت، سبب شد افکاری که برای مدتی ناگزیر به سکوت...
ترجمه روزنامه فرانسوی «لاپروونس»؛ 20 ژوئیه 1935(28 تیر 1314) «دولتی که فاقد معرفت الروح است از قرار معلوم در ایران بار دیگر انقلابی برپا شده است. ملت شورش نموده و حتی اسلحه برداشته تا از حقوق خود دفاع نماید. نظامیها شلیک کرده و اشخاصی [در مسجد گوهرشاد] به قتل رسیدهاند. علت این شورش خونین چیست. دولت میخواسته پوشیدن لباس اروپائی را اجباری سازد. در این ضمن باید اعتراف کرد که این فکر...
